Kelajuan lawan kawalan: memilih fasa dengan betul

Dua fasa, satu perubahan cara bermain, dan sebab mengumpul sumber boleh membunuh larian.

Setiap permainan lari mempunyai dua fasa yang berbeza, walaupun ia tidak pernah menyatakannya. Fasa pertama ialah apabila kelajuan masih rendah dan keputusan boleh dibuat dengan tenang. Fasa kedua ialah apabila kelajuan sudah tinggi dan satu-satunya keputusan yang tinggal ialah bertahan atau kalah. Pemain yang berjaya tahu bila fasa bertukar, dan mengubah cara bermain pada saat itu.

Pada fasa pertama, matlamat yang betul ialah mengumpul sumber jika permainan menyediakannya, dan membiasakan diri dengan corak halangan. Jangan tergesa-gesa untuk menaikkan kelajuan jika permainan memberi pilihan. Kelajuan yang rendah bukan kerugian; ia adalah masa percuma untuk memerhati.

Pada fasa kedua, matlamat berubah sepenuhnya. Mengumpul sumber menjadi tidak berbaloi kerana risiko kehilangan nyawa jauh lebih besar. Yang penting ialah kedudukan selamat: kekal di lorong tengah jika tiada halangan, jangan melompat melainkan perlu, dan jangan cuba memotong jarak yang tidak memberi keuntungan.

Perubahan fasa tidak selalu berlaku pada masa yang sama. Dalam sesetengah permainan ia berlaku selepas jarak tertentu, dalam yang lain selepas masa tertentu, dan dalam yang lain selepas bilangan halangan. Cara paling cepat untuk mengetahuinya ialah memerhatikan kelajuan latar belakang: apabila garisan tanah mula bergerak lebih cepat daripada irama yang anda biasa, fasa sudah bertukar.

Kesilapan paling biasa dalam fasa kedua ialah cuba mengekalkan cara bermain fasa pertama. Pemain terus mengumpul, terus melompat pada setiap halangan kecil, dan terus cuba mengejar jarak. Setiap tabiat itu menambah satu peluang untuk kalah, dan dalam fasa kelajuan tinggi, satu peluang sudah cukup.

Jika permainan membenarkan anda memilih untuk memperlahankan, gunakan pilihan itu dengan bijak. Memperlahankan bukan bermakna bermain dengan selamat sepenuhnya, tetapi ia memberi anda satu atau dua detik tambahan untuk membaca corak baharu. Dalam permainan lari, satu detik adalah perbezaan antara larian yang tamat dan rekod yang bertahan.

Setiap permainan lari mempunyai tiga atau empat tahap kelajuan yang jelas, dan setiap tahap menuntut tindak balas yang berbeza. Pada tahap pertama, jarak antara halangan masih membenarkan anda merancang satu lompatan. Pada tahap kedua, jarak itu menyusut sehingga lompatan perlu dibuat lebih awal daripada yang anda sangka. Pada tahap ketiga, keputusan mesti dibuat sebelum halangan kelihatan sepenuhnya.

Pada kelajuan tinggi, masa tindak balas menjadi lebih penting daripada jarak penglihatan. Pemain yang menang bukan pemain yang melihat paling jauh, tetapi pemain yang bertindak paling awal berdasarkan corak yang sudah dikenali. Itulah sebabnya latihan corak pada kelajuan rendah masih berguna pada kelajuan tinggi: yang berubah hanya masa, bukan bentuk halangan.

Berlatih pada kelajuan rendah kelihatan membosankan, tetapi ia membina asas yang tidak boleh dibina pada kelajuan tinggi. Gunakan tiga larian pertama setiap sesi untuk mengulang corak asas, kemudian biarkan permainan meningkat secara semula jadi. Cara ini lebih perlahan pada mulanya, tetapi rekod biasanya datang lebih awal dan lebih kekal berbanding pemain yang terus mengejar kelajuan tertinggi.