Berhenti sebelum larian menjadi kerugian

Tiga tanda tumpuan sudah habis, dan cara menetapkan had sebelum bermula.

Permainan lari tidak mempunyai penghujung, jadi keputusan untuk berhenti sentiasa milik anda. Masalahnya, otak manusia tidak mengendalikan permainan tanpa penghujung dengan baik. Selepas satu larian yang hampir memecahkan rekod, keinginan untuk mencuba sekali lagi menjadi lebih kuat daripada keinginan untuk berhenti, walaupun tangan sudah letih dan mata sudah kabur.

Tanda pertama yang boleh dipercayai ialah penurunan kualiti keputusan, bukan penurunan skor. Apabila anda mula melompat lebih awal daripada biasa, atau mula melompat pada halangan yang sama yang anda lalui dengan tenang sepuluh minit lalu, itu tandanya tumpuan sudah menurun. Skor mungkin masih naik kerana kelajuan permainan meningkat, tetapi keputusan anda sudah tidak tepat.

Tanda kedua ialah tangan yang mula menyesuaikan diri dengan kedudukan baharu. Apabila anda mendapati diri mengalihkan pegangan telefon, meletakkan telefon di atas meja, atau menukar jari, itu bukan penambahbaikan. Itu tanda bahawa otot sudah letih dan sedang mencari jalan keluar. Larian selepas perubahan itu hampir selalu lebih teruk.

Tanda ketiga ialah keinginan untuk mencuba satu lagi selepas kalah dengan cara yang bodoh. Kekalahan bodoh, iaitu kalah pada halangan pertama yang mudah, adalah tanda paling jelas bahawa sesi itu patut tamat. Apabila otak sudah bosan, ia berhenti memerhati, dan permainan lari tidak memaafkan ketidakhadiran walaupun satu saat.

Cara yang paling berkesan untuk berhenti ialah menetapkan had sebelum bermula. Contohnya: tiga larian, atau satu peningkatan rekod, atau lima belas minit, yang mana dahulu. Apabila had itu dicapai, tutup tab walaupun anda masih mahu bermain. Perasaan masih mahu bermain itulah yang memastikan anda kembali esok dengan tangan yang segar.

Jika anda sukar berhenti, satu helah kecil membantu: selepas larian terakhir, jangan lihat papan skor. Tutup tab terus. Papan skor adalah tempat keinginan untuk mencuba lagi dilahirkan, dan mengelakkannya selama sepuluh detik cukup untuk memutuskan rantai itu.

Tetapkan bajet larian sebelum membuka tab, bukan selepas kalah. Contohnya: enam larian atau sepuluh minit, mana yang datang dahulu. Bajet yang ditetapkan lebih awal menghalang keputusan dibuat ketika emosi sedang tinggi, dan keputusan ketika emosi tinggi hampir selalu berbentuk satu larian lagi yang tidak dirancang.

Perhatikan tanda keletihan yang paling awal, iaitu keputusan yang semakin lambat dan bukan refleks yang semakin perlahan. Apabila anda mula berfikir tentang halangan selepas ia berlalu, tumpuan sudah menurun. Pada ketika itu, rehat dua minit lebih berguna daripada tiga larian tambahan, kerana tumpuan yang pulih menghasilkan larian yang lebih baik daripada tumpuan yang dipaksa.

Berhenti selepas dua kekalahan berturut-turut adalah lebih baik daripada meneruskan sehingga lima. Kekalahan berturut-turut menandakan bahawa corak yang anda hafal tidak lagi sepadan dengan kelajuan permainan, dan meneruskan hanya menambah kekecewaan tanpa menambah kemahiran. Tutup tab, catat satu perkara yang anda pelajari, dan kembali esok dengan tangan yang tenang.